De Zes Vrouwen

Svetlana Tartakovska

(Berditchev, 1979) woont en werkt in Groningen. Ze bracht al een brede artistieke achtergrond mee toen ze naar Nederland kwam en verdiepte zich verder aan de Klassieke Academie voor Beeldende Kunst in Groningen en de Florence Academy of Art in Florence. Ze ontwikkelde zich tot een veelzijdig schilder, met de mens als belangrijkste inspiratiebron.

Haar werk kreeg al vroeg internationale aandacht. In 2013 werd ze geselecteerd voor Figurativas in Barcelona en geëxposeerd in het Museu Europeu d’Art Modern (MEAM). Ook won ze Sterren op het Doek met haar portret van Joop van den Ende. Haar werk was onder meer te zien tijdens een succesvolle expositie in het Amsterdam American Hotel en op de kunstbeurs PAN.

Tartakovska schildert in de traditie van de oude meesters. Naast indringende portretten maakt ze monumentale taferelen, geïnspireerd door de Russische geschiedenis en literatuur. In haar recente werk spelen juist wit- en grijstinten een belangrijke rol. Haar schilderijen zijn internationaal geëxposeerd en opgenomen in de collectie van het MEAM in Barcelona en de Almanara-collectie in Córdoba. Daarnaast deelt ze haar kennis als docent met kunstenaars die hun schildertechniek verder willen ontwikkelen.

Carolien van Olphen

(Rotterdam, 1971) woont en werkt in Haren. Ze studeerde kunstgeschiedenis in Amsterdam en rondde in 2016 haar opleiding aan de Klassieke Academie in Groningen af. Haar grote kennis van kunstgeschiedenis en haar technische schildervaardigheid komen samen in een eigen, herkenbare stijl.

Bij het grote publiek werd ze bekend als winnares van De Nieuwe Vermeer. Voor dit programma reconstrueerde ze het verloren gewaande Het Concert van Johannes Vermeer. Als winnaar kreeg ze de bijzondere kans haar schilderij te exposeren in het Mauritshuis. Eerder nam ze deel aan Sterren op het Doek, waar ze in 2019 Maarten van Rossem portretteerde.

Van Olphen staat vooral bekend om haar kleurrijke en levendige portretten. Met een losse, trefzekere toets en frisse, heldere kleuren weet ze haar modellen een bijzondere uitstraling te geven. Haar liefde voor kleurrijke stoffen speelt daarbij een belangrijke rol: kleding is bij haar niet slechts decor, maar onderdeel van het karakter en verhaal van de geportretteerde. Zo ontstaat een portret waarin mens, kleur en omgeving één geheel vormen.

Gabriëlle Westra

(Hallum, 1990) woont en werkt in Heerenveen. Ze studeerde schilderkunst aan de Klassieke Academie in Groningen en kreeg daar onder anderen les van Henk Helmantel en Sam Drukker. Daarnaast studeerde ze aan de kunstacademie in Florence. In 2015 behaalde ze de titel Master of Painting en sinds 2014 is ze als gastdocent verbonden aan de Klassieke Academie.

Haar talent als portretschilder leverde haar meerdere nominaties voor de Nederlandse Portret Prijs op. In 2019 behoorde ze tot de top 10 van Rembrandt Leeft en in 2022 won ze Sterren op het Doek met haar portret van Sinan Can. In 2024 werd ze genomineerd voor en toegelaten tot Masters of Realism.

Westra combineert klassieke schildertechniek met realisme en ornament. Ze onderzoekt de spanning tussen het platte vlak en de illusie van ruimte, tussen natuurgetrouwe vormen en decoratieve patronen. Licht, perspectief en plasticiteit geven haar werk een sterke ruimtelijke werking. Vanuit haar studie beeldhouwkunst aan Figura verwerkt ze soms zelfs driedimensionale elementen in haar schilderijen.

Sinds 2018 runt ze samen met haar man Randolph Algera Galerie Autrevue in Heerenveen. Recentelijk  heeft ze haar eigen schilderatelier in Villa Rams Woerthe in Steenwijk, waar zij eerder jarenlang restauratiewerk verrichtte met Randolph voor zijn bedrijf Art-Decor.

Roelie Douw

(Damwâld, 1985) woont en werkt als beeldend kunstenaar in Friesland. Ze studeerde Docent Beeldende Kunst & Vormgeving aan de NHL in Leeuwarden en behaalde in 2023 haar Master Klassieke Schilderkunst aan de Klassieke Academie in Groningen. In 2024 werd ze geselecteerd voor het kunstenaarscollectief Meesters van het Realisme.

Douw zoekt in haar schilderijen voortdurend naar de balans tussen realisme, suggestie en spontaniteit. Ze hoeft niet alles uit te schilderen om een beeld overtuigend te maken. Juist het weglaten van details en het laten staan van een losse, trefzekere verfstreek geven haar werk een levendige en schilderachtige kracht.

“Ik laat met dat wat ik schilder tegelijkertijd ook een stukje van mijzelf zien.” Vanuit die persoonlijke benadering onderzoekt ze wat verf kan suggereren. Het oog van de kijker vult aan wat zij bewust achterwege laat, waardoor haar schilderijen soms een realisme krijgen dat verder lijkt te gaan dan de werkelijkheid.

De kwaliteit van haar werk wordt steeds nadrukkelijker erkend. In 2025 was ze finalist van de Nederlandse Portretprijs met Chloë. In 2026 won ze het Elisabeth Neurdenburg-concours, waarvoor ze een postuum hooglerarenportret vervaardigde. Haar kracht ligt in de combinatie van klassieke techniek, scherpe observatie en een vrije, overtuigende schildertoets.

Ekaterina Yakovleva

(Kameshkovo, 1983) woont en werkt in Nederland. Haar weg naar de schilderkunst begon niet vanzelfsprekend: ze studeerde economie en werkte jarenlang in de financiële sector. Toch bleef haar liefde voor tekenen en schilderen bestaan. Na haar verhuizing naar Nederland in 2013 kreeg die passie steeds meer ruimte. Ze gaf beeldende kunst aan kinderen en ontwierp decors voor kindervoorstellingen.

In 2019 koos Yakovleva definitief voor de schilderkunst en begon ze aan de Klassieke Academie in Groningen, waar ze in 2024 afstudeerde. Daarnaast verdiepte ze zich aan de Florence Academy of Art in traditionele schildertechnieken en volgde ze masterclasses bij onder anderen Svetlana Tartakovska, Carolien van Olphen en Ivan Loginov.

Het portret is haar favoriete genre. Yakovleva schildert in olieverf en zoekt daarbij verder dan een nauwkeurige uiterlijke gelijkenis. Voor haar is ieder gezicht een verhaal en probeert ze ook de innerlijke toestand en schoonheid van haar model zichtbaar te maken. Haar klassieke techniek, aandacht voor licht en gevoel voor detail geven haar portretten een verstilde, tijdloze uitstraling.

In 2024 werd haar schilderij Dark Past geselecteerd voor de Annual Exhibition van het Royal Institute of Oil Painters in de prestigieuze Mall Galleries in Londen. Daarmee kreeg haar werk ook internationaal een plaats binnen de traditie van de klassieke olieverfschilderkunst.

Mascha Scholtmeijer

Zij is de jongste van de zes vrouwen, woont en werkt in Leek, Groningen. Ze studeert Grafische Vormgeving aan Academie Minerva in Groningen. Naast haar studie schildert en tekent ze, voornamelijk met olieverf en potlood. Haar artistieke praktijk beweegt zich daarmee voortdurend tussen schilderkunst, ontwerp en beeld.

Scholtmeijer werkt graag vanuit een beeld, houding of gevoel dat haar aandacht trekt. Het schilderproces ligt daarbij niet volledig vooraf vast: ruimte voor intuïtie en ontdekking is essentieel. Vooral de menselijke figuur vormt een terugkerend onderwerp, met de vrouw als belangrijke inspiratiebron.

Haar interesse in tekenen en schilderen begon al op jonge leeftijd en is altijd onderdeel van haar dagelijks leven gebleven. Naast haar vrije werk houdt ze zich bezig met grafisch ontwerp, illustratie en fotografie. Deze verschillende disciplines beïnvloeden elkaar voortdurend en zorgen voor een veelzijdige beeldtaal waarin compositie, expressie en eenvoud centraal staan.

In 2026 behalen twee van haar werken de finale van de HKS-kunstprijs. Haar portret Matriarch is er een van.