Kunstenaarsinformatie bij groepsexpositie Pas op, nat! – Bewerkte bron: Klassieke Academie socials
Pas afgestudeerde masters van de Klassieke Academie, begeleid door AKKA (alumnivereniging)

Exposanten
Yvette Hartog-van Dijk, Cecilia Bouma, Ronne van den Hurk, Charlot van der Hoeven, Elina Zijlstra, Han van der Hoeven, Judith Schuurhuis, Karien Hillebrands, Marianne de Vries-de Groot, Renate Hofsteede, Sacha van Aarde.

Inleiding – Ze hebben in de Masteropleiding hun eigen weg gevonden als beeldend kunstenaar. Zo neemt Sacha van Aarde (winnares van de Prix de Norvège) de kijker mee in haar verhalen en schildert Cecilia Bouma portretten van dieren en mensen, met veel passie, kleur en persoonlijkheid. Yvette Hartog-van Dijk (winnares van de publieksprijs van de Nederlandse Portret Prijs) is geboeid door kinderen, puur en onbevangen. Marianne de Vries-de Groot legt de kracht, schoonheid en stilte vast van de natuur, in olieverf en houtsneden. Karien Hillebrands zoekt de grens op tussen figuratie en abstractie, waarbij ze experimenteert met verschillende materialen. Charlot van der Hoeven schilderde een jaar lang elke maand haar geliefde die met pensioen ging. Een boeiende, humorvolle en vooral liefdevolle serie. Bij Han van der Hoeven staat de natuur centraal, expressief realistisch en kleurrijk. Renate Hofsteede wekt met een losse expressieve toets dieren tot leven, waarbij ze de ziel en persoonlijkheid vangt. Ronne van den Hurk (winnares van de Prix de Norvège) brengt met haar houtsneden van deuren een ode aan Groningen. Het werk van Judith Schuurhuis bevindt zich op het snijvlak van impressionistische en expressionistische stijlkenmerken, waarbij ‘het licht van de liefde’ centraal staat. Elina Zijlstra ontdekte dat kunst haar taal is om gevoelens te verbeelden, in een spel van contrasten en kleur.

Cecilia Bouma (1972) woont en werkt in Harlingen. Naast haar kunstenaarschap geeft ze muziekles aan kinderen in het primair onderwijs. Voor haar een perfecte combinatie waarin ze het dynamische lesgeven kan combineren met de rust in het schilderen. Toch zie je haar expressieve natuur zeker terug in haar kunst. Ze schildert dier- en mensportretten met veel passie, kleur en persoonlijkheid. Haar plein-air landschappen in verf of inkt hebben een schetsmatig vlotte toets, waardoor er voor de kijker nog wat te raden overblijft.

Charlot van der Hoeven werkt als psychiater in de kinder- en jeugdpsychiatrie. Klassieke teken- en schildertechnieken vormen de basis, maar Charlot durft. Ze combineert olieverf met tape, borduursel of een verdwaalde spijker. Haar werk is eigenzinnig en verhalend, vaak met een psychologische laag. Ze experimenteert, maar houdt oog voor compositie en vakmanschap. Of ze nu werkt met aquarel, olieverf, guts of klei: haar stijl is raak en herkenbaar.

Elina Zijlstra – kunst is haar taal was om gevoelens een stem te geven. Op de academie maakt ze zich de klassieke grondbeginselen van het schilderen eigen waardoor ze alle ruimte ervaart om tot de wezenlijke kern door te dringen. Kwetsbaarheid vormt daarbij de sleutel. Haar schilderijen vertonen het spel van contrasten – zacht en hard, helder en schaduwachtig – weerspiegelt de innerlijke wereld. Haar werk is een uitnodiging om te reflecteren bij wat er in jou leeft.

Han van der Hoeven, geboren in Deventer, woont nu in Haren. Komt uit een muzikaal en kunstzinnig gezin, raakte al vroeg geboeid door beeldende kunst en fotografie. Na een carrière als medisch specialist en wetenschapper, begon hij aan de Klassieke Academie. Als kunstenaar wordt hij geïnspireerd door de gevoels-uitdrukking van de expressionisten en de sterke kleurcontrasten van de 20^e eeuwse landschapschilders, de Canadese groep van Zeven. Han werkt naar de werkelijkheid in olieverf en pastelkrijt. Stijl: expressief realistisch met enige abstractie, met veel contrast en kleur.

Judith Schuurhuis (1975) woont in Den Ham. Ze besloot haar latente passie ruimte te geven aan de Klassieke Academie. Haar werk bevindt zich op het snijvlak van impressionisme/expressionisme. Ze speelt met kleur waarin ze neigt naar drama om haar gevoelswereld te uiten. Op een haast meditatieve manier kan ze haar innerlijke wereld verbeelden op het doek. Alles in haar omgeving waarin ze liefde ervaart, leent zich als onderwerp. De boerenlandschappen, haar gezin, hun eeuwenoude boerderij of gewoon een tuinboeketje.

Karien Hillebrands (1970) woont in Siddeburen. Zij werkt, na de lerarenopleiding tekenen/textiele werkvormen en de PABO, in het onderwijs en bij een kind centrum. Karien voelt verbondenheid met het Groninger landschap. Vooral sporen van lucht en water, van mens en dier pakken haar aandacht. Die structuren en kleuren legt ze vast op doek/papier in olieverf, acryl, krijt, houtskool en grafische technieken, op de grens van figuratie en abstractie. Haar experimentele intuïtieve manier van werken heeft als doel de verwondering te vangen van het moment.

Marianne de Vries-de Groot (1988) woont in Meerstad. Op de academie duikt zij in de wereld van licht/donker, compositie, vorm en kleur en leert ze om nóg beter te kijken. Zij raakt bekwaam in het schilderen met olieverf op paneel of linnen. Ook ontdekt ze de houtreductietechniek. Een techniek waarbij je vereenvoudigt en anticipeert. De impact van natuurwandelingen probeert ze en plein-air vast te leggen. Ze maakt foto’s om thuis uit te werken tot een schilderij of een houtdruk. Ook schildert ze modellen met als thema innerlijke rust.

Renate Hofsteede (1995) woont in Vlaardingen. Het genre van de dierstukken fascineert haar. Hoe krijgt het dier op het doek een ziel? In het Rotterdamse Natuurhistorisch Museum maakt zij veel anatomiestudies. In Artis schetst Renate live, met houtskool, potlood of inkt. In de bibliotheek bestudeert zij boeken en prenten. Kleurstudies maakt zij met pastelkrijt. Na compositieschetsen zet zij een tonale studie op, gevolgd door de schildering in olieverf op paneel of op doek, in een losse, expressieve toets. Ze ontwikkelt een eigen stijl in tekenen met pastelkrijt en inkt.

Ronne van den Hurk is gefascineerd door architectuur. Ze vindt er een mathematische harmonie, die zij al lang bestudeert bijv. in de gulden snede of in fonoforese, helende geluidsfrequenties. Ze kiest voor een ode aan de binnenstad, met de focus op deuren als magische visitekaartjes. Techniek: reductiehoutsnede, een ambachtelijke, tijdrovende manier van werken waarbij planning, flexibiliteit en het verrassingselement een rol spelen. Door laag voor laag weg te snijden en het overgeblevene steeds te drukken ontstaan kleurrijke beelden die zich bij iedere drukgang verder verdiepen en ontwikkelen.

Sacha van Aarde (1973) geboren in Hilversum, opgegroeid in Naarden en Giethoorn. Kunst is haar manier om levenservaringen te verwerken. Met compositie, sfeer, licht en het ruimtelijke wil ze het gevoel dat zich in de ruimte bevindt bij de kijker overbrengen. Ook schildert ze graag bloemen. Van knoppen tot volle bloei, zo laat zij op persoonlijke wijze haar groei in haar leven zien. Ze werkt het liefst met olieverf en soms met gemengde technieken op paneel of linnen.

Yvette Hartog-van Dijk (1981) woont in Deventer, maar heeft Groninger wortels. Via de vrije school, topsport (windsurfen), en een hospitality bureau naar haar gezin als gelukkig ankerpunt. Ze is geboeid door kinderen die opgaan in hun natuurlijke droomwereld. Het kind in haarzelf wordt weer aangewakkerd. Het vrije, de overgave, het spontane: allemaal kwaliteiten die een kind van nature bezit en Yvette als volwassene behoudt. Haar palet kenmerkt zich door een helder, zacht kleurgebruik in combinatie met een losse toets. Hieruit ontstaat een beeld waarin de omgeving mee resoneert met de gevoelswereld van het kind.